ਅਯੂਬ ਅਤੇ ਰੁਖਸਾਨਾ : ਰੂਹ ਦੀ ਰੰਗਤ

ਇਤਰ ਵੇਚਦਾ ਗਲੀਆਂ ‘ਚ ਫਿਰਦਾ ਅਯੂਬ ਇੱਕ ਦਿਨ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਦੇ ਮਹਿਲਾਂ ਕੋਲ ਦੀ ਗੁਜਰਦਾ । ਮਹਿਕ ਬਿਖੇਰਦਾ ਖੁਦ ਮਹਿਕ ਵਰਗੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਰੁਖਸਾਨਾ ਦੇ ਰੂਪ ਦੀ ਝਲਕ ਪਾ ਲੈਂਦਾ । ਉਸੇ ਪਲ ਤੋਂ ਉਸਦੇ ਹੋਸ਼ ਹਵਾਸ਼ ਗੁੰਮ । ਕਾਰੋਬਾਰ ਠੱਪ ।
ਹਰ ਵੇਲੇ ਉਸੇ ਦਾ ਖਿਲਾਫ਼ । ਰੁਖਸਾਨਾ ਦੇ ਦੀਦਾਰ ਦੀ ਤੀਬਰ ਤਾਂਘ । ਜਿੱਧਰ ਵੀ ਜਾਣਾ ਉਹਦੇ ਮਹਿਲਾਂ ਕੋਲ ਦੀ ਨਿਕਲ ਕੇ ਜਾਂਦਾ । ਹਰ ਗੱਲ ‘ਚ ਮਹਿਬੂਬ ਦਾ ਜਿ਼ਕਰ ਕਰਦਾ । ਸਾਹਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੱਜਣ ਦਾ ਚੇਤਾ ਰਹਿੰਦਾ ।
ਪਰ ਜੀਹਦੇ ਲਈ ਤੜਪ ਰਿਹਾ ਸੀ ਉਹਨੂੰ ਖ਼ਬਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੇ ਵਿਯੋਗ ‘ਚ ਕੋਈ ਐਨਾ ਤੜਪ ਰਿਹਾ ।
ਅਣਜਾਣ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿੱਤ ਗਲੀ ‘ਚ ਲੰਘਦਾ , ਉਹਦੇ ਦਰਾਂ ਵੱਲ ਪਿਆਸੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਝਾਕਦਾ ਤਾਂ ਫਿਰ ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੱਕ ਪੈਣਾ ਹੀ ਸੀ ।
ਅਯੂਬ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਨਿੱਤ ਗਲੀ ਚੋਂ ਲੰਘਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਿਆ , ਉਹ ਕਾਰਨ ਕੋਈ ਦੱਸ ਨਾ ਸਕਿਆ ।
ਸ਼ੱਕੀ ਸਮਝ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ ਗਿਆ । ਕਾਜੀ ਨੇ ਕੋਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ । ਉਹਨੇ ਜੁ਼ਬਾਨ ਨਾ ਖੋਲ੍ਹੀ । ਮੁਨਸਿਫ਼ ਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਇਹ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਜਾਸੂਸ ਹੈ ।
ਅਯੂਬ ਜੁਬਾਨ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਮਹਿਬੂਬ ਨੂੰ ਬਦਨਾਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਖੁਦ ਤਸੀਹੇ ਝੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ।
ਅਯੂਬ ਨੂੰ ਭੁੱਖਾ ਪਿਆਸਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ । ਪਰ ਉਹਨੇ ਜ਼ੁਬਾਨ ਨਾ ਖੋਲ੍ਹੀ ।
ਆਖਿ਼ਰ ਸਜ਼ਾ ਸੁਣਾਈ ਗਈ ‘ਚ ਫਾਹੇ ਟੰਗ ਦੇਣ ਦਾ ਫੁਰਮਾਨ ਹੋਇਆ।
ਆਖ਼ਰੀ ਇੱਛਾ ਪੁੱਛੀ । ਉਹ ਚੁੱਪ ਰਿਹਾ । ਪਰ ਇਹ ਸ਼ਰਾ ਦੇ ਉਲਟ ਸੀ , ਮੁਜਰਿਮ ਨੂੰ ਆਖਰੀ ਇੱਛਾ ਪੁੱਛੇ ਬਿਨਾ ਫਾਹੇ ਲਾ ਦੇਣਾ ।
ਰੁਖਸਾਨਾ ਵੀ ਇਸ ਅਨੌਖੇ ਮੁਜਰਿਮ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ । ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਦੀ ਜ਼ਹੀਨ ਧੀ ਅਕਸਰ ਖਾਸ ਫੈਸਲਿਆ ਮੌਕੇ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ । ਉਸਨੇ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਕਿਹਾ , ‘ਅੱਬਾ ਹਜੂਰ, ਮੇਂ ਪਤਾ ਕਰਾਂ ਆਖਿਰ ਇਹ ਅਜਨਬੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਕੀ ।’
ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਨੇ ਇਜ਼ਾਜਤ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ।
ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਏ ਅਯੂਬ ਨੂੰ ਹਲੂਣ ਕੇ ਆਖਿਆ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਦੀ ਧੀ ਖੁਦ ਮਿਲਣ ਆ ਰਹੀ ।
ਅਯੂਬ ਨੇ ਕਿਹਾ ਜੇ ਮੇਰੀ ਖਾਹਿਸ਼ ਜਾਣਨੀ ਤੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਨਾ ਹੋਵੇ ।
ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਨੇ ‘ਤਲਖੀਆ’ ਕਿਹਾ
ਸਭ ਪਹਿਰੇਦਾਰ / ਅਹਿਲਕਾਰ ਐਨੀ ਕੁ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ ਜਿੱਥੋਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਗੁਫਤਗੂ ਨਾ ਸੁਣ ਸਕਣ।
ਹੁਣ ਰੁਖਸਾਨਾ ਬੇੜੀਆਂ ‘ਚ ਜਕੜੇ ਅਯੂਬ ਨੂੰ ਮੁਹੱਬਤ ਨਾਲ ਲਬਰੇਜ ਸ਼ਬਦਾਂ ‘ਚ ਪੁੱਛ ਰਹੀ ਸੀ ,
‘ਜਨਾਬ ਤੁਸੀ ਕੀ ਕਰਨ ਆਉਂਦੇ ਏਥੇ ‘
ਤੁਹਾਡਾ ਦੀਦਾਰ’
ਮਜ਼ਾਕ ਦਾ ਵਖਤ ਨਹੀ, ਪ੍ਰਦੇਸੀ, ਤੂੰ ਜਿਦੰਗੀ ਦੇ ਆਖਰੀ ਸਾਹ ਗਿਣ ਰਿਹਾ , ਆਪਣੀ ਆਖਰੀ ਇੱਛਾ ਦੱਸ
‘ਕੋਈ ਪ੍ਰਵਾਹ ਨਹੀਂ , ਹੁਣ ਬਹਿਸ਼ਤ ਤਾਂ ਰਾਹ ਖੁੱਲਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ।’ ਅਯੂਬ ਅਗੰਮੀ ਰੰਗ ਚ ਰੰਗਿਆ ਗਿਆ ਸੀ । ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਨੂਰ ਆ ਗਿਆ ਸੀ ।
ਫਿਰ ਆਖਰੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਦੱਸ
‘ਮਰਦਾ ਹੋਇਆ ਖੁੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡਾ ਦੀਦਾਰ ਕਰਦਾ ਮਰਾਂ , ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ‘ਚ ਪਾਣੀ ਦਾ ਆਖਰੀ ਤੁਪਕਾ ਤੁਸੀਂ ਪਾਓ ।
ਬੋਲੋਂ ਮਨਜੂਰ ?
ਰੁਖਸਾਨਾ ਨੇ ਅਯੂਬ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ‘ਚ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਮੁਹੱਬਤ ਦਾ ਹੜ ਵਗਦਾ ਸੀ ,ਜਿਸਨੇ ਪਲਾਂ ਚ ਹੀ ਰੁਖਸਾਨਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ‘ਚ ਡੁੱਬੋ ਲਿਆ।
‘ਹਾਂ ਮਨਜੂਰ ‘ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹਨੇ ਆਪਣੇ ਰੁਤਬੇ ਦੀ ਪਰਿਵਾਰ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾ ਅਯੂਬ ਨੂੰ ਬਾਹਾਂ ‘ਚ ਘੁੱਟ ਲਿਆ ।
ਪਰ ਬਾਦਸ਼ਾਹ , ਕਾਜੀ , ਅਹਿਲਕਾਰ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰਦੇ ।
ਇਸ ਗੁਸਤਾਖੀ ਬਦਲੇ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਧੜਾ ਤੋਂ ਜੁਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ।
ਇੱਕ ਜਾਗਦਿਆਂ ਵੀ ਤੱਕਦੇ ਨਹੀਂ , ਖ਼ਬਰ ਕੀ ਹੋਣੀ ਸੁੱਤਿਆਂ ਨੂੰ
ਇਸ਼ਕ ਕਰਾਂਉਂਦਾ ਸੱਜਦੇ, ਯਾਰ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਬੈਠੇ ਕੁੱਤਿਆਂ ਨੂੰ
Total Views: 152 ,
Real Estate